Reis naar de Noordkaap door Hans en Marjanne 2012

Week 5 13 juli t/m 20 juli

 

 

Vrijdag 13 juli

Flink geslapen en laat op, we komen langzaam op gang. Weer is bewolkt maar windstil, mooi water. Zelfs Marjanne heeft niet gezwommen/gepoedeld, het water leek erg op de Noordzee, een beetje vies, troebel en modderige bodem.

Grote stad dichtbij dus waarschijnlijk niet zo fris. Dat is na al dat heldere water een afknapper.

Marjanne kreeg wat toeristische informatie van passerende Nederlanders met camper: de Trollstigveien is goed te doen, dus daar gaan we op af. En zij hadden dezelfde ervaring wat betreft de E6 : vermijden als het kan.

Met behulp van de medewerker bij de receptie van Oysand Camping heb ik contact kunnen krijgen met de Aalesund Roklub. Dus afgesproken om daar de volgende ochtend om 8:30 uur te roeien – dan waren er de meeste mensen.

Wij konden uiteindelijk 13:30 uur vertrekken richting Molde via de vrijwel enige weg, de E39.

In aanvang “randstad”-rijden met veel tunnels en druk verkeer. Voorbij Orkanger de brug over splitsing E39 en 65 (naar Andelsness en Bergen) en toen hebben we op een hoogvlakte van ong 500 m bij Søvasslia. Prachtige weg, mooi dal en blijkbaar goed te skiën en wandelen, erg veel hutjes her en der.

Langs de Vinje Fjord gereden, dat was erg mooi – bergen en steile wanden direct uit het water omhoog en aan de andere oever langzaam glooiend met leuke plaatsjes. Dat allemaal tot Halsa (eerste veer) , aan komen rijden en vrij snel het veer op. Blijven zitten was het was een kort veer van ong 15 min. Geen tijd om de Gatekjøkken (straatkeuken!) te bezoeken. Na het veer werd het weer steeds slechter, gingen we een paar meter omhoog : regen en nattigheid, dalen en het werd weer droog.

De vraag was hoe het met het veer in Molde zou zijn. Misschien moesten we wachten en konden nog wat van de stad zien. Toen we kwamen aanrijden konden we direct erop. Dat veer (naar Vestness) voer met 2 boten snel op en neer. Aangekomen was er wel een gatekjøkken (patat met ijs) en doorrijden naar Ålesund, door het waarschijnlijk prachtige Landedalen maar door de bijna op de weg hangende wolken konden we er niets van zien.

Voor Ålesund gezocht naar een plekje oa op een industriegebied en dan maar doorrijden naar Ålesund voor een camping. Gelukkig vonden we op een infobord de plek van de roeiloods en konden we vlakbij een vrije overnachtingsplek vinden (bij een kerk en een begraafplaats: erg stil!).

KM: 168885 (dagafstand: 276 km).

 

 

Zaterdag 14 juli

8:30 uur bij de Ålesund Roklub en dus om 7:15 uur op – dat zijn we niet meer gewend.

Allervriendelijkst ontvangen door Albert en Bjorn Hjelle, later kwam nog Karsten alngs met wie ik gebeld had. Albert en Bjorn boden ons aan om in alle boten te mogen roeien. We hebben gekozen voor een dubbeltwee (Filippi), een heerlijk stuk in de fjord geroeid van 5 km heen en 5 terug, morgen gaan we nog een keer en dan de stad in.

Uitgebreide verhalen aangehoord en verteld over de Fisa Masters, de roeitochten die zij hadden gemaakt van Bodo naar Alesund over zee, en de tochten die je allemaal kon maken vanuit Alesund.

Het is een aanrader voor de toercommissie van De Maas of de KNRB.

 

In de middag naar de stad gefietst waar we het Jugendstilmuseum hebben bekeken en de prachtige gevels. Ook heerlijke chocoladetaart gegeten in het museum.

 

Het idee van vlak rijden met de fiets is bij onze roeiende Noorse vrienden iets anders dan wat wij eronder verstaan. Niet goed voor het moreel om hijgend en puffend boven te komen of erger nog halverwege te moeten afstappen en wandelen met de fiets aan de hand. We zijn er gekomen en de terugweg was al wat makkelijker dan de heenweg.

 

Het was druk omdat er een soort bootjesfestival was met kraampjes op straat en muziek. De halve binnenstad was afgezet. Wel gezellig.

 

Weer terug bij de zwerfkar gegeten en slapen want we waren moe van alle inspanning.

 

KM: 168885 (dagafstand 0) maar… 15 km roeien en 10 km fietsen.

 

 

 

Zondag 15 juli 2012.

 

 

 

Vanmorgen weer vroeg uit de veren voor een roeitocht richting stad in de coaster, een dubbel 2, korter en breder dan de Filippi en zelflozend, op aanraden van Björn en Albert.

 

Om 9.30 uur lag de boot te water en voeren we weg. Moeilijk stuurbaar maar waarschijnlijk is het vinnetje losgeraakt bij de te waterlating zoals we bij terugkomst ontdekten.

 

Langs de rand van het eiland gevaren dicht tegen de kust aan om een idee van richting te hebben. Heel apart om op dit wiebelende water te varen.

 

Langs de haven en uiteindelijk onder een grote brug door richting open zee. Hierna de oude haven ingedraaid en via een kanaal door het eiland heen gevaren.

 

Toen weer terug naar de roklub Ålesund.

 

Vermoeid en opgelucht dat we het toch maar gedaan hadden aan de koffie met boterhammen.

 

Om 15.00 uur naar het Sunnmøre museum. Bootjes in alle soorten en maten bekeken uit verschillende tijden. Verder de manier van leven van de mensen in deze omgeving in het verleden gezien . Leuk waren de huizen uit de verschillende tijden ook van voor de grote brand in 1904 waarbij bijna heel Ålesund in de as werd gelegd.

 

Toen belde Henk (hadden gisteren ook al contact gehad en zullen elkaar vandaag ontmoeten) en afgesproken om elkaar om 17.45 uur te zien in de stad bij de toeristeninfo. Daarna met elkaar gegeten en gezellige verhalen over de vakantie uitgewisseld. Heerlijk ook een dagje niet zelf koken.

 

Terug bij de zwerfkar nog even lezen, verslag bijwerken en slapen.

 

Morgen vertrekken we om de Trollstiegveien te gaan rijden.

 

KM: 168885 (dagafstand 0) maar… 20 km roeien en 14 km fietsen. (naar museum en de stad)

 

Maandag 16 juli

 

’s morgens om 9:30 uur vertrokken met weemoed bij de roeivereniging. Nog wel even gebeld over de pech met het vinnetje in de Ulla. In de stad heb ik nog bij Expert weer de dongel opgeladen en toen op weg.

 

Naar het veer van Lingås naar Eidsdalen via de E136 en de 650.

 

Bij Eidsdalen naar Geiranger via de Trollstiegveien (de 63) heel toeristisch maar wel mooi. Geiranger ligt in een dal bij het fjord met dezelfde naam en is bereikbaar via de weg met zeer veel haarspeldbochten, steile bergen aan beide zijden. Van het noorden uit zoals wij kwamen was de omgeving redelijk groen. Prachtig uitzicht boven op de berg. Helaas lagen er 2 cruiseschepen in het fjord wat het idyllische plaatje verstoorde. Gevolg hiervan was ook dat al die mensen in bussen de bergen in werden gebracht om van de mooi uitzichten te genieten.

 

Smalle wegen, haarspeldbochten, auto’s en campers het geeft soms wat opstopping op de weg met 10% helling.

 

Naar boven richting het zuiden vond ik het nog mooier. Je komt dan in een gebied zonder begroeiing, kale rotsen en lag nog heel veel sneeuw. Bij een meer aangekomen met sneeuw en ijs er nog in, gewoonweg prachtig.

 

Het uitzichtpunt Dalsnibba hebben we gelaten voor wat het was. Nog meer smalle weg en nog meer touringcars. We zijn moe en het wordt al laat in de middag en we willen nog een plekje voor de overnachting vinden. De 63 gaat na 7 zeer mooie en grillige kilometers over op de 15.

 

14 prachtige kilometers verder op de splitsing van de 15 en de 258 thee gedronken en een plan gemaakt. Verder en kijken voor info om eventueel een gletsjerwandeling te maken en een slaapplek.

 

Voor de tunnel bij Hjelle rechts af naar het plaatsje zelf, bestaande uit enkele huizen een hotel en de nodige te huren hytter.

 

Net weer buiten de bebouwde kom een parkeerplek bij het plaatselijke “strandje” aan het meer de auto gestopt voor vandaag.

 

Na een glaasje heb ik (Marjanne) nog een stukje gewandeld. Het is stil op het geluid van borrelend en bruisend water na dat overal van de bergen dondert.

 

Bij het einde van het weggetje om de berg en de in- of uitgang van de tunnel weer omgedraaid want er moet nog worden gekookt.

 

KM: 169055 (dagafstand 170 km)

 

Dinsdag 17 juli

Slecht weer, dat was het de hele dag – toch ’s morgens een eindje gefietst naar een waterval. Bleek helaas maar op 10 min fietsen te liggen. Na wat poedelen (de vorige dag hadden we een dame zien zwemmen vanaf “ons” strandje, dus wij ook) ijskoud en koffie op weg in de stromende regen. Ons doel was naar Førde (E39) te gaan. Na boodschappen en wat eten in Stryn (toch maar besloten niet te gaan gletsjerlopen, dus richting het westen) kwam er een Noorse meneer vertellen dat we niet die weg moesten nemen want de rotsen waren naar beneden gekomen en de weg was afgesloten. Dat was heel erg fijn van hem te horen, zodat we konden omrijden naar Nordfjordeit en met een veerboot over. Toen hebben we nog maar een extra omzwerving genomen via Stårheim en vervolgens naar Svelgen en die was eigenlijk prachtig, al bleef het weer constant buiig. En in die buien dachten we rustig langs een fjord dan wel de zee te rijden, maar het was erg smal, kronkelig, slecht wegdek en slecht zicht en niet snel opschieten. We reden daar wel door de uitlopers van het gletsjergebied. Doel was nu het veer Lavik - Ytre Oppdal van de E39 om zo naar Stavanger te gaan. Voordat we het veer bereikten, zijn we maar langs de weg (rumoerigheid viel erg mee) gaan staan voor onze overnachting.

Later hoorden we dat door de regen en de late sneeuw, de beekjes overvol waren en waarschijnlijk de gletsjertochten ook niet zo veilig zouden zijn.

Donderbui

Heel mooie weg door omleiding want weg 60 gestengt door berg naar beneden

Regen regen regen.

KM: 169313 (dagafstand: 258 km)

 

Woensdag 18 juli

 

9:30 uur vertrokken en 14:15 uur op camperplaats onder een brug (waar hadden we dat ook alweer eerder?) in Bergen.

 

E39 gevolgd vanaf onze plek aan de E39 ongeveer 10 km voor Lavik waar we met de pont over gingen naar Isane. Dat liet weer gesmeerd. De weg was goed te berijden, heel veel tunnels en veel hoogteverschillen. We begrijpen dat dit een oranje weg op de kaart is omdat het wegdek af en toe wat minder is maar daar wordt aan gewerkt. Veel bochten door het hoogteverschil maar na de Geiranger haarspeldbochten kun je alles rijden. Mooie doorkijkjes, verrassende vergezichten zeker als je uit de tunnel komt.

 

Bij de splitsing E39 3n 57 hebben we koffie gedronken aan het water bij de slagterie (slagerij) van vissen.

 

De wegaanduiding is geweldig goed in Noorwegen en zo kwamen we ook makkelijk via de bruggen bij Knarvik in Bergen op de goede plek aan. Nog even geluncht voor Bergen bij een oude veerovergang.

 

Nadat we de camper hadden geïnstalleerd zijn we Bergen gaan bekijken per fiets. Eerst de grote brug over en dan is het altijd de vraag waar de oprit begint of waar je er tussen kan piepen. Dat lukte en aan het einde van de brug stond zowaar een fietsaanduiding naar het centrum. Dat gevolgd, al ging dat niet makkelijk ivm de steilte van het wegdek, en zo in de oude haven uitgekomen. Heel leuk om die oude houten huizen te zien en zo een beetje rondgedwaald. Ook naar het oude kasteel waar koning Haakon heeft geresideerd. (Haakonhallen, 13e eeuw) Jammer dat de gebouwen niet van binnen te bezichtigen waren.

 

Toen naar HET uitzichtpunt van Bergen met de Floyenbanen, een soort treintje dat de zeer steile helling werd opgetrokken. Naar beneden moesten we van onszelf lopen want de beweging is er al een tijdje bij ingeschoten. Een heerlijke wandeling alleen maar berg af, maar ook dat voel je in je lijf. Bij de één in de kuiten bij de ander in de billen en knieën.

 

Toen was het al weer 18.00 uur en zijn we weer terug gefietst. Zoals altijd in het buitenland is Hans dan de grote attractie met zijn ligfiets. Gelach, gewijs, glimlachen, oh’s en ah’s en zelf ziet hij daar niets van.

 

De camperplaats is nu overvol en we verbazen ons over het feit dat vol niet vol is maar dat de campers in allerlei hoekjes en gaatjes geplaatst worden.

 

Een Franse Zeeuw kwam om een praatje omdat hij ons al een aantal keren had gezien op onze en dus ook zijn tocht. Na een kletspraatje over die oude zwefkar van ons werden we uitgenodigd zijn bijna nieuwe Bürstner te bewonderen. Was even leuk zo’n contact. Hij vertelde ook dat hij de overtocht naar Hirshals al via internet had geboekt en dat, dat zoveel scheelt.

 

Dat gaf ons de duw om ook dat te doen en bij deze hebben we op 25 juli een overtocht om 6.45 uur voor maar 150 euro’s. Dat wordt de wekker zetten en heel dichtbij parkeren.

 

Nog even een zalmpje gebakken (volksvoedsel nr 1 in Noorwegen) koffie en dan weer de oogjes toe.

 

Morgen op stap naar de Hardangervida. Willen wat meer in de natuur zijn en houden de steden zoveel mogelijk voor gezien.

 

KM: 169447 (dagafstand: 134 km)

 

Donderdag 19 juli

 

Om 9:25 uur op weg, zo snel mogelijk van de camping weg en uit Bergen. Stad is niets iets voor ons. Zeker deze vakantie niet.

 

Na Bergen de E16 en de 7, via Granvin een lange tunnel in en de 13 volgen zodat we wellicht konden lopen of in ieder geval zien hoe die Hardangervida was.

 

De weg ernaar toe was prima, bovendein scheen de zon en het was heerlijk weer. De weg langs de fjord echter was weer soms erg smal (één keer achteruit moeten rijden voor een tegemoet komende vrachtwagen), erg kronkelig, goed wegdek maar we kwamen dus niet snel vooruit. De weg was uitgehakt inde rotsen dus vlak naast de weg liep de helling steil naar beneden – soms doodeng en diep ademhalen.

 

Uiteindelijk kwamen we te rijden langs een prachtige fjord langs de Hardangervida de Sørfjorden, toen zijn we maar eens gaan informeren hoe te wandelen. Het bleek dat je alleen erg lang kon lopen en erg steil omhoog voordat je bij de hoogvlakte aankwam. Bovendien moest je daarvoor een ervaren loper zijn met juiste uitrusting (oa kompas). Dat was dus even een teleurstelling.

 

We hebben het roer maar eens omgegooid. Het roeien en bezoeken van Stavanger laten we voor wat het is en gaan met een zijstap/omzwerving een klein stukje over de Hardangervida rijden en dan door een lang dal (van de rivier de Otra) naar kristiansand. Daar moeten we de boot hebben van woensdag 6:45 uur.

 

Besloten om snel een camping te zoeken en uit te rusten en te genieten van het zonnetje voordat we weer te lang in de auto bleven zoeken naar een plekje.

 

Een pracht van een camping gevonden Lofthus Camping aan de Sørfjorden aan een lang en zeer smal weggetje omhoog tussen de kersenboomgaarden door. Nu staan we tussen de kersenbomen (ouderwets, dus hoog) en worden overal om ons heen kersen aangeboden. Helaas zijn ze nog niet helemaal rijp.

 

Na het eten zijn we even afgedaald naar het water en jawel, ook daar zouden we kunnen poedelen. Al moeten we een hele steile klim naar beneden en weer naar boven doen.

 

Dit was onze 5e week, morgen beginnen we aan de laatste langere week van vrijdag 20/7 t/m zondag 29/7.

 

KM 169622 (dagafstand 175 km)